Brezilyalı şair Drummond de Andrade (1902-1987), Walt Whitman’ın gündelik yaşantıdan yola çıkan şiirini hatırlatan yalın bir dille geleneksel şiirin kalıplaşmış anlatım özelliklerine karşı çıkarak yenilikçiliğin duyarlı ve akılcı ustası olmayı başarmış, gerek çocukluk dönemi yaşantılarından, gerekse ülkesindeki toplumsal adaletsizliğin yarattığı sorunlardan esinlenerek yazdığı şiirlerinde insanlar arasındaki iletişimsizliği ve ilişkilerin saçmalığını ince bir alaycılıkla dile getirmiştir. Bu içedönük ve alçakgönüllü şair en kişisel sorunlarını ele aldığında bile, bunlarla evrensel ve toplumsal sorunlar arasındaki bağları göz ardı etmedi. Pablo Neruda Latin Amerika’da sıradan insanın sözcülüğünü nasıl gür sesli bir şiirle dile getirmişse, Drummond de Andrade de sıradan insanla özdeşleşerek onun sorunlarını kendine özgü bir lirizmle ölümsüzleştirdi.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITanrı Yargısının İşini Bitirmek İçinAntonin Artaud
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIRameau'nun YeğeniDenis Diderot
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIGösterge AvcılarıMehmet Rifat
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÇalkantı ve DalgaEbubekir Eroğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIBaharla GelenErhan Bener
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZurnaMıgırdiç Margosyan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZygmunt BaumanTony Blackshaw
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürafanın Boynu: Oluşum RomanıJudith Schalansky
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürih HikayeleriGottfried Keller
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZüppeZehra Yiğit
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürafalarla Batıya DoğruLynda Rutledge