Kaderin ağır çamuruna bata çıka yürüdük yıllarca; ayaklarımızda biriken yük, her adımda biraz daha derine gömüldü. Yalınayak geçtik bu yolları, çıplaklığımıza alıştık suskunlukla. Meyve veren ağaçların gölgesinde büyüdük, sorularımızla aydınlanmayı umduk ama yanıtlar hep puslu kaldı. Cılız bir ışıkta yarını ararken, yalanların gölgesinde çığlık attık, korkulara teslim olmadık. Sorularımız bir ambarda unutulmuş meyveler gibi çürürken, cevapsızlıkla baş başa kaldık. Neden yaşamaya bu kadar açız? Kendimize yenik düşmemizin, birbirimize düşman kesilmemizin sebebi ne? Susuzluğumuzu unutup gözyaşı dökerken, kan döküşümüzün hesabını kim verecek? Karanlığa alışmak kolaydı belki, ama korkudan vazgeçmek neden bu kadar zor?
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITanrı Yargısının İşini Bitirmek İçinAntonin Artaud
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIRameau'nun YeğeniDenis Diderot
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIGösterge AvcılarıMehmet Rifat
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÇalkantı ve DalgaEbubekir Eroğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIBaharla GelenErhan Bener
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZurnaMıgırdiç Margosyan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZygmunt BaumanTony Blackshaw
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürafanın Boynu: Oluşum RomanıJudith Schalansky
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürih HikayeleriGottfried Keller
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZüppeZehra Yiğit
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürafalarla Batıya DoğruLynda Rutledge