Ağlama, Yeniden Yaparız… Leyla Hasdemir PDF

“Hayatımın en güzel yıllarını geçirdiğim Adam… Bugün son kez gördüm yüzünü. Bembeyaz, tebessüm dolu. Sana sarılmama izin vermediler. Yıkamışlar seni, artık dokunamazmışım. Düne kadar her hücresi bana ait olan adam sen değilmişsin gibi. Son kez kokunu duymak için burnunun dibine geldim, sana dokunamadım. Sen karanlıkta nasıl uyursun bilmiyorum. Odaya mutlaka biraz ışık girmesini istediğinden hep uyku bandıyla uyumaya maruz kalırdım. Şimdi tüm karanlıklar benim. Sen yeter ki ışıkların içerisinde uyu. Hayatına dokunduğun her insanın senin için gönderdiği dualar yollarına serilsin. Yanına geleceğim ana kadar elin hep evimizin, sesin hep kalbimin üzerinde olacak. Bana seninle konuşmak için bıraktığın bu iç sese minnettarım. Kattıkların, yaşattıkların, sevgin için de. Tek bir kötü an yok hafızamda sana dair. En temiz sayfamda yanına resmim yapıştırılmak üzere bekleyeceksin. Çünkü ben, seni anmadan bir gün bile geçirmeyeceğim.”