İmâmiyye Şîası’nın on birinci imamı Hasan el-Askerî’nin oğlunun genç yaşta gaybet iddiası, başlangıçta sadece imâmet yarışında öne geçmek için ortaya atılmış gibi gözükürken, zaman içerisinde Şiîliğin gidişatına yön veren en önemli köşe taşlarından biri olmuştur. Daha sonra on ikinci imam Muhammed el-Mehdî olarak tanınacak çocuğun varlığı ve gaybeti fi kri, Şiî imâmet düşüncesini yeni bir sürece sokmuş ve günümüz Şiîliğinin alt yapısını biçimlendirmiştir.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITanrı İle BirlikNeale Donald Walsch
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIEzoterik-Batini Doktrinler TarihiCihangir Gener
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDeccal, Hristiyanlığa LanetFriedrich Nietzsche
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDin ÜstüneDavid Hume
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDin SosyolojisiMax Weber
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVatikan ve Tapınak ŞövalyeleriAytunç Altındal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞILaiklik /Enigma'ya Dönüşen ParadigmaAytunç Altındal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVatikan Misyon ve DiyalogDr. Ali İsra Güngör
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIOsmanlıdan Günümüze Misyoner FaaliyetleriNecdet Sevinç
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIAltay Türklerinde ÖlümJean Paul Roux
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIŞeyhler Müritler ve Yalancı PeygamberlerHulki Cevizoğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITürk Aydınının Din Anlayışı & 1980 Sonrası ÖrneğiDr. Necdet Subaşı