Yaşanmış Yazlık Öyküler Nedret Gürcan PDF

Deniz kokusunun hâlâ saçlarına sinmiş olduğu bir yaz akşamı, karısının gözlerinde beliren yaşları fark etti. “Bizi kıskanıyorlar,” diye mırıldandı kadın, bakışlarını kaçırarak. Parmaklarıyla yanağından süzülen damlaları silerken, adam elini nazikçe omzuna koydu, onu kendine çekti. “Boş ver,” dedi yumuşak bir sesle, “Tagore’un dediği gibi, hayat sürekli yeni şarkılar söyleyen bir kaval gibidir. Biz de bu ezgilerle avutalım kendimizi.” Kadın başını kaldırdığında, gözlerinde öyle bir sıcaklık vardı ki, sanki bakışları değil, yüreği konuşuyordu. Dudaklarında beliren en içten gülümsemeyle, “Seni çok seviyorum,” diye fısıldadı. Bu satırlar, yazlık anıların izinde, duyguların en saf haliyle buluştuğu bir yolculuğa çıkarıyor okuru.