Sustuğumda Yuttuğum Şeyler Özge Gargun PDF

Kapının eşiğinden adım attığında, odayı önce bir ağır sessizlik kapladı. Sanki zaman durmuş, nefesler tutulmuştu. Eğilip kulağıma fısıldadı usulca: “Zihnindeki karmaşayı gördüm, biliyorum.” Gözleri, masada duran boş sayfaya ve kaleme kaydı. “Bu ikisi yıllardır birbirinden uzak, barışmalarının vakti geldi,” dedim içimden. “Al şu kalemi eline, seni en yaratıcı anlarına götürecek bir yolculuğa çıkalım. İçinde birikenleri yaz artık; kelimeler derinlerde kaldıkça, yaralar daha da derinleşir.”

Bu kitap, son iki yılda yazdığım şiirlerle dolu. Dört yaşında ilk mısralarını karalayan o küçük kıza, yıllar sonra “Dileğine kavuştun, şair oldun,” diye seslenmek istedim. Sizlerle paylaşmak istediğim ise, sustuğum anlarda içime gömdüklerim. Belki aynı duyguları paylaşır, ortak bir dil buluruz umuduyla.