Tanzimat’tan itibaren Osmanlı’da bir kimlik krizi baş gösterir. Devletin genel siyasetinin ne olması gerektiği üzerinde fikir yürüten aydınlar, aynı zamanda kamuoyunun önemini fark ederek halkın benimsemesini arzu ettikleri kimlik tiplerinin içini doldurmaya gayret ederler. Bu çabalar Osmanlı aydınlarını muhalif bir çerçeveye oturturken öte yandan onları “devleti kaybetme” psikolojisine doğru sürükler. 1908’e gelindiğinde artık dünyada ulus devlet modelleri yaygınlaşmıştır. Çok uluslu bir devlet olarak parçalanmaya başlayan Osmanlı’nın dağılması önünde çareler arayan aydınların çoğu programsız ve hedefsiz hareketlerinden ötürü başarısız olmuşlardır. Hem kimlik siyaseti, hem de ayrılıkçı millî hareketler imparatorluğun dört bir yanını sarmışken, devletin aslî unsurları adına Türk milliyetçiliğini halk temelli bir siyaset olarak savunan, yaratıcılığıyla ilgiyi üzerine çeken bir isim öne çıkar: Ömer Seyfettin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZoran Simoviç ‘Çoçe’ Benim HikayemMilorad Siyiç
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZümrüt HikayelerEcir Demirkıran
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZenobia & Bir Göçmen HikayesiMorten Dürr
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZoraki Rahibe & Sezarların Yönettiği Roma’dan Bir HikayeEdward Lucas White
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZartoloji - 1001 Gece Esintileri & Yellenme Temalı Eski Zaman HikayeleriBilinmeyen Yazar
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZen Bilgeliği HikayeleriKolektif
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZamanların ÖyküsüAli Haydar Haksal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZamansız HikayelerMehmet Temren
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZarafa & Afrika'nın Derinliklerinden Paris'in Yüreğine Bir Zürafanın Gerçek ÖyküsüMichael Allin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYüzleşmelerTomris Uyar
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZamanla Konuşmalar Çağdaş Arap Öyküsünden SeçmelerKolektif
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emre / Rusça Seçme HikayelerBilinmeyen Yazar