Son Granada hükümdarı Abdullah, atalarının ülkesinden ayrılırken, Padul dağının tepesinde durdu. Bu yüksek yerden deniz görünüyordu; bahtsız hükümdar Afrika’ya gitmek üzere oradan gemiye binecekti. Bulunduğu yerden Granada, Vega ve kenarında Ferdinand ile İsabella’nın çadırlarının yükseldiği Genil ırmağı da fark ediliyordu. Abdullah, bu güzel memlekete, sonra da Müslüman mezarlıklarını gösteren servilere bakıp ağlamaya başladı. Saray ileri gelenleri ile, bu sürgünde Abdullah’a eşlik eden annesi Ayşe Sultan oğluna şöyle dedi: “Erkek gibi savunmasını bilmediğin memleket için şimdi bir kadın gibi ağla!” Dağdan indiler; Granada gözlerinden ebediyen kayboldu.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZoran Simoviç ‘Çoçe’ Benim HikayemMilorad Siyiç
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZümrüt HikayelerEcir Demirkıran
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZenobia & Bir Göçmen HikayesiMorten Dürr
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZoraki Rahibe & Sezarların Yönettiği Roma’dan Bir HikayeEdward Lucas White
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZartoloji - 1001 Gece Esintileri & Yellenme Temalı Eski Zaman HikayeleriBilinmeyen Yazar
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZen Bilgeliği HikayeleriKolektif
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZamanların ÖyküsüAli Haydar Haksal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZamansız HikayelerMehmet Temren
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZarafa & Afrika'nın Derinliklerinden Paris'in Yüreğine Bir Zürafanın Gerçek ÖyküsüMichael Allin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYüzleşmelerTomris Uyar
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZamanla Konuşmalar Çağdaş Arap Öyküsünden SeçmelerKolektif
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunus Emre / Rusça Seçme HikayelerBilinmeyen Yazar