Köy Çocukları ile Uğur Böcekleri İbrahim Köse PDF

Bu kış günlerinde buğdaylar pasta olmuş, mısırlar börek. Unlar ekmek olmuş, hamurlar çörek. Çatılar kılıç takmış beline, tilkiler mendil almış eline. Dağlarda üşümüş taşlar, ocakta pişmiş aşlar. Sabret, masalın güzel yeri şimdi başlar. Köy çocukları, ilk üç dersten sonra okulun önünde kartopu oynamaya başlamış. Tam bu sıra Necip’in yüzüne çok hızlı bir top gelmiş. Necip’in canı çok acımış, Necip çok sinirlenmiş. Hemen sınıfa girip annesinin çantasına koyduğu içi peynir ve yağ dolu ekmeği alarak dışarı çıkmış. Kendisine kartopu vuran çocuğun ensesine bu ekmeği atıp vurmuş. Sanki bu yetmemiş gibi bir de arkadaşının ensesine değip yere düşen ekmeğe bir tekme fırlatıp onu paramparça etmiş. İşte ne olmuşsa ondan sonra olmuş. Necip hemen keçi boynuzlu bir horoza dönüşmüş. Hem de donup buzlanmış. Ayakları da yere saplanmış. Üç gün geçtikten sonra öğretmen bütün cesaretini toplayıp yavaş yavaş horoza yaklaşmış. Önce en büyük ekmek parçasını, sonra diğer parçaları alarak onları bir araya getirmiş. Sonra da gidip keçi boynuzlu horozun eline vermiş. Eline ekmek değen keçi boynuzlu horoz eski haline dönüşüp Necip olmuş. Çok acıkan Necip hemen ekmeği yemeğe başlamış…