Hz. Fatıma, Peygamber Efendimizin en küçük kızıydı. Başta babası olmak üzere ailesindeki ve çevresindeki herkesle yakından ilgilenen sevgi dolu bir hanımdı. Yakın uzak herkesin acı ve tatlı anlarını, hüzün ve mutluluklarını paylaşırdı. Fakirlere ve yetimlere sahip çıkar, onlara yardım ederdi. Çocukları çok sever, onlarla yakından ilgilenirdi. Bunun için çevresindekiler onu çok sever, ona güzel isimlerle seslenirlerdi. Mesela, nadide bir çiçeğe benzediği için “Zehrâ”; yanlış davranışlardan yüz çevirdiği, Allah’a yöneldiği için “Betül” derlerdi. Kötülüklerden uzak durmayı başarabildiği için “Tâhire”; babasına çok düşkün olduğu, hep onu korumaya çalıştığı için “Ümmü Ebîhâ” yani “Babasının Annesi” diye çağırırlardı. Peygamber Efendimiz tarafından çok sevildiği ve hem dış görünüşü hem de kişiliğiyle ona çok benzediği için de “Binti Ebîhâ” yani “Babasının Kızı” lakabıyla hitap ederlerdi.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYunan MasallarıAnonim
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITürk MasallarıBilinmeyen
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIThe Jungle BookRudyard Kipling
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISeçme HikayelerOscar Wilde
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISavaş UçuşuAntoine De Saint Exupery
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIŞahmeran HikayesiBilinmeyen
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIThe OdysseyHomer
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIOptimistHarald Schwarzlose
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIOkul TiyatrosuÜlker Kurtcan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIHEY! Hayal Edilebilir Tasarım KılavuzuAlexis Şanal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIPaul ile VirginieBernardin De Saint Pierre
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIOrası ÖyküleriEnder Özkahraman