Bir taraftan güvercinlerin karınlarını doyururken bir yandan da ekmeklerin çöpe gitmesine engel olmuştum. O günden sonra o güvercinler benim güvercinlerim olmuştu. Alışmıştık birbirimize. Ben ekmekleri veriyordum, onlar sevgilerini. O günden sonra nineme daha çok bağlanmıştım. Çünkü sevmenin ne kadar büyük bir değer olduğunu daha küçücük yaşımda benim anlamamı sağlamıştı. Sevmekten korkmayın! Çünkü en değerli varlığımız kalbimizdeki sevgimizdir…
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIİstanbul Sanat Macerası & Çocuklar İçin Sanat ve Gezi RehberiAlp Gani Oral
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞILa Fontaine'in MasallarıOrhan Veli Kanık
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKızım Nerdesin?Aytül Akal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKış Ülkesi ÇocuklarıFerda İzbudak Akıncı
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIBinbir Gece MasallarıAnonim
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISevgi MasalıSamed Behrengi
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMasallarLev N. Tolstoy
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDemiryolu ÇocuklarıEdith Nesbit
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISon Ada'nın ÇocuklarıZülfü Livaneli
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZuzu ile MinnakRefik Durbaş
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürafanın Upuzuuun DerdiErdoğan Oğultekin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZümrütlü Hançer / Bilmece KrallığıEbru Tulum