Türkiye-İran ilişkileri, tarihi ve stratejik arka planının da gösterdiği gibi, çoğunlukla rekabetçi bir yapıda gelişmiş ve her iki ülke genellikle birbirinin rağmına etki alanını genişletme çabası içinde olmuştur. Bununla birlikte yaşanan küreselleşme ve hızlı ekonomik gelişme olgusu; iki ülke ilişkilerinin rekabetçi yapısının bundan sonra da korunmasını, ancak ilişkilere “denge ve karşılıklı ihtiyaç” parametrelerinin daha güçlü bir şekilde eklemlenmesini gerekli kılmaktadır. Bu çerçevede, Türkiye-İran ilişkilerinin özellikle yakın dönemdeki husumet çerçevesinden çıkartılarak, 2000’li yıllardan itibaren bir ölçüde başarıldığı şekliyle, stratejik bir dengeye oturtulması; her iki ülkenin siyasi, ekonomik, askeri ve stratejik çıkarlarıyla birlikte “güvenlik” faktörünün de doğal bir gerekliliği ve sonucudur.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYasalarPlaton (Eflatun)
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISiyaset Felsefesine GirişNeşet Toku
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIOtoritaryen Kişilik Üstüne Niteliksel İdeoloji İncelemeleriTheodor W. Adorno
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDevlet AdamıPlaton (Eflatun)
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIBencilliğin ErdemiAyn Rand
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZiya Gökalp Kemalizm ve Türkiye'de KorporatizmTaha Parla
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIUmut DireniyorHasan Kıyafet
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITutsak Edilmiş AkılCzeslaw Milosz
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITürkçülükYusuf Akçura
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITürk İnkılabının KarakterleriSadri Ertem
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITitrek Hamsi ÖrgütüÖmer Faruk Ciravoğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISosyalizm İnsan HayatKutsiye Bozoklar