Türk müziğinin zengin ses dünyasında keman, yüzyıllar içinde geçirdiği dönüşümlerle ayrıcalıklı bir yer edindi. Yaylı çalgıların en eski örneklerinden biri olarak bilinen keman, 16. yüzyıldan itibaren bugünkü biçimini kazanmaya başladı. Ancak Türk müziğiyle buluşması, 18. yüzyılın başlarına denk gelir. Göğüse yaslanarak çalınan “sînekemân”dan günümüzdeki icra tarzına uzanan süreç, kendine özgü bir üslup yarattı. Türk müziği keman tavrı, geleneksel repertuardan beslenirken, özel bir tutuş biçimi, yay kullanımı, süsleme ve yorum teknikleriyle öne çıkar.
Ne var ki, bu alandaki bilimsel çalışmalar ve çalgıya özgü besteler, istenen düzeye ulaşamamıştır. Türk müziğinde keman için yazılmış metotlar, ancak 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkmaya başladı. Bu alandaki ilk önemli adım, 1900 yılında Kemânî Zafiraki’nin kaleme aldığı “Alaturka Keman Metodu” ile atıldı. Dr. Mehmet Sait Halim Gençoğlu’nun titiz.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIAkıllı Türk Makul Tarihİhsan Fazlıoğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYüzler ve Maskeler Ateş Anıları - 2Eduardo Galeano
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYoldaşımız AtKudret Emiroğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITomris Han'dan Atatürk'e Türk TarihiDeniz Kuşca
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISelanik'ten Gelibolu'yaCharles H. Sherrill
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIŞark MektuplarıLady Montagu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIŞahların ŞahıRyszard Kapuscinski
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMavi AnadoluAzra Erhat
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKonya Yemek Kültürü ve Konya YemekleriNevin Halıcı
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIİbn Sina'nın Küçük Tıp KanunuH. Kadircan Keskinbora
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITürk Medeniyeti TarihiZiya Gökalp
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISosyoloji ve TarihDoğan Ergun