İzmir’in önünde nefes alıp verir insanları. En arkalarda da yaşıyor olsalar illaki önlere gelmelidirler. Deniz kıyısına yani…İzmir’in önü, denizdir çünkü. Hep denize bakmak ister bu şehir. Ondan değil mi en makbul balkonlar denizi görenlerdir? “Manzarası güzel”dir. Şehrin kerterizidir kıyıları. Bostanlı’dan İnciraltı’na körfezi baştanbaşa dolaşan sahil bandının tam ortasındaki Kondonboyu, İzmir kadar ünlüdür. Şehir insanı, “paydos” dendiğinde şöyle bir ufka bakar. Kendisine, denizden yaptığı virajlardan döner. Herkes bir sebepten yolunu Kardon’a düşürür. Gün daha devrilmemiştir. Akşamüstünün serinliğinde çimlere yayılırlar. Getiren teli, çiğdemin tuzu, bisikletin pedalı hep Kordon’u söyler. Akşamdır. Kızıldır: enginde yavaş yavaş sırra kadem basan, orada seyre dalınır. İzmir, kâh sözünü söyler Kordon’da kâh toplu halde teneffüse çıkar.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIAkıllı Türk Makul Tarihİhsan Fazlıoğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYüzler ve Maskeler Ateş Anıları - 2Eduardo Galeano
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYoldaşımız AtKudret Emiroğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITomris Han'dan Atatürk'e Türk TarihiDeniz Kuşca
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISelanik'ten Gelibolu'yaCharles H. Sherrill
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIŞark MektuplarıLady Montagu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIŞahların ŞahıRyszard Kapuscinski
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMavi AnadoluAzra Erhat
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKonya Yemek Kültürü ve Konya YemekleriNevin Halıcı
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIİbn Sina'nın Küçük Tıp KanunuH. Kadircan Keskinbora
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITürk Medeniyeti TarihiZiya Gökalp
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISosyoloji ve TarihDoğan Ergun