Osmanlı coğrafyasında konar-göçerlik, yerleşik hayata karşı bir tepki değil, iktisadi bir tercih idi. Devlet her zaman konar-göçerleri yerleşik hayata geçirmek için zorlamadı. Aksine çoğu zaman onların varlıklarının ve iktisadi faaliyetlerinin devamı için tedbirler aldı. Türkmenler ise kalabalık nüfusları, büyük koyun ve deve sürüleri ile uzun yaylak ve kışlak güzergahları arasında meşakkatli bir hayatı devam ettirdiler. Ekinleri ve bostanları hayvanlarına yedirdikleri için köylülerle, fazla vergi talep edildiği için tahsildarlarla çatıştılar. Bazen kendiliğinden yerleşik hayata geçtiler bazen de yanlış iskan politikaları sonucu iktisadi güçlerini bütünüyle kaybettiler. Ancak, sanıldığının aksine, devlete karşı çoğu zaman uzlaşmacı ve itaatkar bir yol takip ettiler.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIAkıllı Türk Makul Tarihİhsan Fazlıoğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYüzler ve Maskeler Ateş Anıları - 2Eduardo Galeano
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYoldaşımız AtKudret Emiroğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITomris Han'dan Atatürk'e Türk TarihiDeniz Kuşca
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISelanik'ten Gelibolu'yaCharles H. Sherrill
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIŞark MektuplarıLady Montagu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIŞahların ŞahıRyszard Kapuscinski
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMavi AnadoluAzra Erhat
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKonya Yemek Kültürü ve Konya YemekleriNevin Halıcı
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIİbn Sina'nın Küçük Tıp KanunuH. Kadircan Keskinbora
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITürk Medeniyeti TarihiZiya Gökalp
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞISosyoloji ve TarihDoğan Ergun