Yürek sızımın gök gürültülü sağanakları kirpik ormanıma yağdığında nereye baksam biraz mazi, biraz hüzün, biraz hasret, biraz dostluk, biraz samimiyet, biraz kanaatkârlık, biraz tevekkül, biraz da hoş seda canlanır hafızamda. Babamın dediği gibi insanı sılaya çeken şeyin ruhsuz mekânlardan ziyade ortak kaderi paylaşan insanların aralarında kurdukları gönül bağı olduğuna hak veririm. Gençlik ruhumun şekillenip vücut bulduğu bu şehirde maziyi yâd edecek gönül dostlarımdan bir sima bulamayınca üzüntümden harabe kalıntıları arasına yığılıp kalırım; tansiyonum yükselir, gözlerim buğulanır. Anlarım ki sılam bana gurbet olmuş!.. Yad ellerde ömür çürütmekten sılası gurbet olmuşlara ithafen…
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÖzgür PrometheusAfşar Timuçin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÖlümün Ötesinde Ne Var ?İbrahim Kapaklıkaya
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDie Elixiere des TeufelsE.T. A. Hoffmann
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDoğa TasarımıR. G. Collingwood
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKırık KanatlarHalil Cibran
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIHoli ŞitMehmet Ali Çatal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYolum Düştü Amerika’yaCanan Tan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIErzurum YolculuğuAlexandr Sergeyeviç Puşkin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVanya DayıAnton Çehov
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIRüya SinemasıSadık Yalsızuçanlar
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMüfettişNikolay Vasilievich Gogol
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMoliereA. Turan Oflazoğlu