1932’den başlayarak tam on sekiz yıl boyunca, Türkiye’nin minarelerinden alışılmadık bir ses yükseldi: Türkçe ezan. Bu uygulama, ibadetin diliyle birlikte camilerin kaderini de değiştirdi; kimi kapatıldı, kimi satıldı, kimi de ahır ya da parti binasına dönüştürüldü. Müezzinler, zorunlu bir görevi yerine getirmenin ağırlığı altında ezildi. Ta ki 1950’ye, Demokrat Parti’nin “Yeter! Söz Milletin” sloganıyla iktidara geldiği güne dek. Seçim zaferinin ardından halkın talebi doğrultusunda ezan tekrar özgür bırakıldı. Arapça okunması serbest bırakılınca, minarelerden yeniden “Allahu ekber” sesleri yükseldi. Bu karar, sadece bir dil tercihi değil, vicdan özgürlüğünün de simgesi oldu. Adnan Menderes, yıllar geçse de halkın hafızasından silinmedi; ezanlar okunduğu sürece onun adı da anılmaya devam etti. Tarihin tozlu sayfalarına ışık tutan bu çalışma, sözlü tarihin zenginliğini gözler önüne seriyor.
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÖzgür PrometheusAfşar Timuçin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÖlümün Ötesinde Ne Var ?İbrahim Kapaklıkaya
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDie Elixiere des TeufelsE.T. A. Hoffmann
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIDoğa TasarımıR. G. Collingwood
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIKırık KanatlarHalil Cibran
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIHoli ŞitMehmet Ali Çatal
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIYolum Düştü Amerika’yaCanan Tan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIErzurum YolculuğuAlexandr Sergeyeviç Puşkin
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIVanya DayıAnton Çehov
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIRüya SinemasıSadık Yalsızuçanlar
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMüfettişNikolay Vasilievich Gogol
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIMoliereA. Turan Oflazoğlu