Düşeş Güzide Ertürk PDF

Yerdeki bavula öfkeli bir tekme savurduğunda, yarısı dolu valiz devriliverdi. Halının üzerine sessizce süzülen bir kâğıt parçası, sanki rüzgârın taşıdığı bir yaprak gibi yavaşça yere indi. Gözleri kâğıda takıldı: eski bir fotoğraf. Üzerinde, tanıdık bir yüz. Kendi yüzü. O an, unutulmuş bir geçmişin kapıları aralanıverdi sanki. Bavuldan dökülenler, sadece eşyalar değil, bir zamanlar yaşanmış ama artık hatırlanmayan bir hayatın izleriydi. Fotoğrafın ardında saklı hikâye, sessizce bekliyordu.