“Bizi öldürmeye geldiklerinde evlerine dönüyordu sırtlarında çantalarıyla, geç kalmış çocuklar ve akşam telaşına yetişen adımlar geçiyordu kaldırımlardan. İncecik bir ay yükseliyordu uzaktaki tepenin ardından. Hilal. Havada misafirliğe gelmiş yarım bir serinlik. Ama bahar çoktan girmişti açık kapıdan içeri. Getirmişti işte, sanki bin gün sürecek bir tazelik. Çiçekler, çiçekler, çiçekler arasında. Bizi öldürmeye geldiklerinde açıktı kapımız ve sevinerek karşılamıştık onları daha eşikte, gülen yüzümüzle. Radyo açıktı içeride ya da televizyon, belki her ikisi de. İnce bir saz geçiyordu arkadan. Akşam şarkısı. Bekletmeden buyur etmiştik içeri. Her birini.”
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞITanrı Yargısının İşini Bitirmek İçinAntonin Artaud
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIRameau'nun YeğeniDenis Diderot
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIGösterge AvcılarıMehmet Rifat
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIÇalkantı ve DalgaEbubekir Eroğlu
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIBaharla GelenErhan Bener
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZurnaMıgırdiç Margosyan
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZygmunt BaumanTony Blackshaw
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürih HikayeleriGottfried Keller
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürafanın Boynu: Oluşum RomanıJudith Schalansky
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZüppeZehra Yiğit
KİTAPİNDİR KİTAPLIĞIZürafalarla Batıya DoğruLynda Rutledge