Nevruz Yelleri İlhan Esen PDF

Nevruz, en eski Türk bayramıdır..Tabiatla iç içe yasamayı her zaman tercih eden Türk milleti, her yıl tabiatın yeniden uyanışını, yeşilin kırlara, ağaçlara yürümesini, soğuk ve karanlık ayların geride kalmasını, büyük bir coşkuyla kutlamıştır..Nevruz, tünelin sonundaki parlaklık, dağların arasındaki geçit, zorluklardan çıkışlarda umut ışığıdır. Kısacası milletimiz için dar günlerdeki Ergenekon çıkışıdır..Bence ülkemiz ve milletimiz açısından yeni bir Ergenekon’un içindeyiz ve çıkış yolu arıyoruz..Demirdağı bulacağımıza, bir demirci pirin öne geçerek o dağı eriteceğine benim hiç şüphem yok.. Düştük Daha dün çıkmıştık, Ergenekon’dan, Sasırdık, yeniden, içine düştük. Yarını kopardık, bugünden, dünden, Zamanın babasız, piçine düştük. Kulağı tıkadık, Hakkın sesine, Kapıldık Batı’nın, bos sevdasına, Liderlik dururken, Türk dünyasına, Kuyrukça, Brüksel, kıçına düştük. En önce istedik, en sona kaldık, Her şartı minnetle, bir emir bildik, Mazlum Bey’e göre, tarihi aldık, Bu asrın bilmem, kaçına düştük. Dostu tekmeledik, düşman vururken, Biz yolu tartıştık, dünya yürürken, Adam gibi adamlar, seçmek dururken, Adamın kimliksiz, hiç’ine düştük. Ezanları kıstık, Kur’an’dan kaçtık, Her mahalleye bir, kilise açtık, Hoşgörü, diyalog, afyonu içtik, Kilisenin sinsi, haç’ına düştük. Mazlum Bey Hürmüz’dür, dış güçler koca, Diyalog masallı, nur yüzlü hoca, Pentagon, kilise, masonik loca, Biri çok gelirken, üçüne düştük. Denktaş’ı harcadık, Kerkük’ü verdik, Milli temellere, kazmayı vurduk, “Biz kimiz” diyerek, Batı’dan sorduk, Aklımızın bastan, göçüne düştük. Fırsat buldu Batı, sırttan vuruyor, Beni bölmek için, sebep arıyor, Hırsızın hakkını, evden soruyor, Kanlı Ermeni’nin, suçuna düştük. Pazara çıkardık,ovayı, dağı, Parselle satılır, vatan toprağı, Bizi bağlamışken, zincir, bukağı, Sahte sevgilinin, saçına düştük..