Munzurun Hasreti Ali Bozkuş PDF

ERZİNCAN ÇETİNKAYA İSTASYONU Benim gençliğimde Kara trenimiz vardı Erzincan Divriği arası Gelirdi hep vaktinde… Yolculuk yapardık İndiğimiz de Mis gibi kömür kokardı. İliç ‘den Erzincan ‘a Ne kadar tünel var sayardık… Haydarpaşa ‘dan Kars’a Doğu Ekspres’imiz de vardı Vaktinde gelmedi hiç İlk sevgili gibi… Memur bey tren noldu Tehirli tehirli Ne zaman gelir haber var mı Kar yolları kapatmış… Çetinkaya istasyonunda bekliyor Yahu bu sefer ne oldu Yola büyük taş düşmüş Yola çığ düşmüş Kar yolları kapatmış… Çetinkaya istasyonunda bekliyor Ne zaman gelir peki Belli değil belli değil… Beni kendine aşık ettin Sonra da Kara Tren’e bindin, gittin Bense; hep Çetinkaya istasyonunda kaldım… Yollarıma taşlar düştü Çığ geldi kapattı Kar yağdı kapattı Bu sevda ne zaman unutulur memur bey Belli değil belli değil… Ali BOZKUŞ