Meczup Demet Demirkaya PDF

Ferzin, difenbahya çiçeğini bilir misin? Halk arasında “ağlayan çiçek” derler ona. Şimdi seni o çiçeğe benzetiyorum işte. Gözyaşlarının zehir saçtığını duymuş muydun hiç? Ağlamak, bir insanı içten içe çürüten bir zehirdir aslında. Gözlerinden süzülen her damla, ruhunu karartır, bedenini kemirir. Kemoterapi bile bu kanseri durduramaz. Tek çare, gülmektir. Ağlamak sana yakışıyor belki, ama lütfen ağlama. Annemi ağlarken gördüğümde, içimde bir şeyler öldü. Sen de beni öldürme.

Bir kadının gözyaşları, intiharın sessiz bir habercisidir. Hiçbir intihar sebepsiz değildir; kurban da katil de aynı kişidir. İnsan, kendi sonunu kendi elleriyle hazırlar. “Annemin ölüm nedeni resmen intihar olarak kayda geçti, ama asıl sebep babamdı.” Sözlerindeki acı, gerçeğin ta kendisi.