Kül ve Yel Bilinmeyen Yazar PDF

Ozan Telli’nin dizeleri, Anadolu’nun toprağından süzülüp gelen bir esintiyi andırır. Şiirlerinde doğanın izleri, sade bir durulukla akar; kimi zaman heceyle örülü klasik halk ozanlarının sesini çağrıştırsa da, serbest vezinle yeni bir yol açar. “Efendim” başlıklı şiirinde bu geçişin izleri daha da belirginleşir. Onun dizeleri, karmaşık katmanlar aramayan, yalın ama etkileyici bir lirizme yaslanır. Derinlikten çok, içtenlik peşindedir; her mısrası, kendi özgün sesini taşır. Okuyan, bu şiirleri bir kez görse tanır: Bu, Ozan Telli’nin imzasıdır. Muzaffer Oruçoğlu’nun da vurguladığı gibi, avare bir akışla akan, kişiliğinden beslenen ve duru bir anlatımla örülen dizelerdir bunlar.