Kazaklar Rusça Lev Tolstoy PDF

Moskova’nın kış gecesi sessizliğe bürünmüş. Sokaklarda nadiren bir arabanın tekerlek sesi duyulur, pencereler karanlığa gömülmüş, fenerler sönmüş. Kilise çanlarının ince, titrek nağmeleri uyuyan kentin üzerinde dalgalanırken, sabahın ilk ışıklarını müjdeler. Issız caddelerde yalnızca birkaç faytoncu, dar kızaklarıyla karla karışık kumu ezerek ilerler, sonra köşebaşında yolcu beklemek üzere uykuya dalar. Arada bir, erken kalkan yaşlı bir kadın, altın yaldızlı ikonaların önünde titrek mum ışıklarıyla aydınlanan kiliseye doğru yürür. Uzun kış gecesinin ardından işçi halk da uyanmaya başlamış, günlük emeğe doğru adımlarını sıklaştırmıştır. Şehrin derin sessizliği içinde, zaman sanki duraklamış gibidir.